CENNE SKŁADNIKI - FLAWONOIDY - NATURALNE SUBSTANCJE DLA ZDROWIA

CO TO SĄ FLAWONOIDY ?

Flawonoidy czyli związki flawonowe lub bioflawonoidy to naturalne, aktywne biologicznie naturalne substancje mocno rozpowszechnione w świecie roślin. Flawonoidy są naturalnymi roślinnymi substancjami czynnymi o działaniu antyoksydacyjnym. Te naturalne roślinne fito związki są syntezowane przez rośliny. Związki flawonowe są bardzo liczną grupą - dotąd zidentyfikowano ok. 8 tys. związków należących do grupy flawonoidów, z czego zaledwie 500 typów zostało lepiej poznane i przebadane. Flawonoidy znajdują się we wszystkich częściach roślin (liściach, łodygach, kwiatach, owocach) nadając im charakterystyczny dla danego gatunku kolor, zapach i smak. Substancje te gromadzą się w powierzchownych warstwach tkanek roślinnych (w wakuolach). Zawartość związków flawonoidowych w owocach czy warzywach zależy głównie od czynników środowiska: temperatury, nasłonecznienia, a także od ich stopnia dojrzałości.

JAKIE FUNKCJE PEŁNIA FLAWONOIDY ?

- naturalny barwnik - nadają roślinom (kwiatom, owocom) intensywną barwę, co powoduje przyciąganie pożądanych (pozytywnych) owadów, a odstraszanie niepożądanych. Kolor (owoców, warzyw, kwiatów) zależy od: kształtu komórki, pH wnętrza komórki, oraz obecności kilku rodzajów flawonoidów, a czasem również zawartości jonów metali np. kolor czerwony, purpurowy - wymaga obecności dwóch rodzajów antocyjanów (cyjanidyna, peoni dyna) oraz niskiego pH; kolor niebieski - obecność niebieskich antocyjanów, żółtych flawonów oraz metali (żelazo, magnez), a także zasadowego pH;

- naturalna tarcza ochronna - chronią roślinę przed chorobami, a także atakiem i szkodliwym działaniem grzybów - naturalne fungicydy, oraz insektów (owadów) - naturalne insektycydy;

- ograniczają szkodliwy wpływ promieniowania UV;

- antyoksydanty;

- niezbędny element w fizjologii roślin - pełnią rolę hormonów roślinnych, inhibitorów (regulatorów) wzrostu, uczestniczą także w fotosyntezie, oddychaniu oraz przepływie energii;

JAKIE JEST ZAPOTRZEBOWANIE ORGANIZMU?

Niedobór bioflawonoidów w organizmie objawia się często zwiększoną skłonnością do pękania naczyń włosowatych (sińce, wylewy podskórne) oraz rozszerzonymi naczyniami włosowatymi na twarzy i nogach.

Zaleca się spożywanie ok. 1-2 g flawonoidów dziennie.

Zwiększone zapotrzebowanie na związki flawonoidowe wzrasta: przy stresującym trybie życia, u osób często opalających się (na słońcu i w solarium), podczas palenie papierosów i przebywania w zadymionych pomieszczeniach, u osób pijących dużo alkoholu, przy nieregularnym odżywianiu, a także u osób z osłabioną odpornością oraz z problemami z układem krążenia.

NATURALNE ŹRÓDŁO FLAWONOIDÓW

- owoce o barwie czerwone i granatowej - aronia, czarna porzeczka, winogrono czerwone, , jeżyna, granat,wiśnie, maliny, borówki, jagody, truskawki, żurawina;

- owoce cytrusowe - pomarańcze, grejpfruty, cytryny;

- inne owoce: dzika róża, rokitnik pospolity, owoce głogu;

-warzywa: buraki ćwikłowe, brokuły, cebula, pomidory, czerwona kapusta, bakłażan, czosnek, papryka, sałata, kapusta włoska, seler, pietruszka;

- nasiona roślin strączkowych: fasola, groch, soja;

- herbata – zielona i czarna;

- czerwone wino i sok z winogron;

- kakao oraz czekolada o zawartości powyżej 70% kakao;

- a także: orzechy, kasza gryczana, przyprawy oraz zioła np. młody pieprz, oliwa z oliwek

AKTYWNOŚĆ BIOLOGICZNA FLAWONOIDÓW

W organizmie człowieka flawonoidy mogą pełnić rolę podobną do witamin. Co prawda nie zalicza się ich do niezbędnych składników odżywczych, ale ich pozytywny wpływ na organizm człowieka pozostaje nieoceniony. Ich największą zaletą jest fakt, iż są jednymi z najskuteczniejszych składników o właściwościach antyoksydacyjnych (wymiatacze wolnych rodników), tym samym opóźniają procesy starzenia oraz przynoszą korzystne efekty zdrowotne. Szereg korzystnych działań flawonoidów wynika właśnie z ich właściwości antyoksydacyjnych oraz ze zdolności do modyfikowania enzymów (szczególnie takich które są odpowiedzialne za funkcje immunologiczne, kancerogenezę oraz transformacje komórkowe).

NA CZYM POLEGA ANTYOKSYDACJA ?

Aktywność antyoksydacyjna flawonoidów związana jest głównie z ich budową tzn. pierścieniowa budowa cząsteczki, posiadanie sprzężonych wiązań podwójnych oraz obecność licznych grup hydroksylowych w pierścieniach.

Flawonoidy jako antyoksydanty mogą działać w sposób bezpośredni i pośredni.

Działanie bezpośrednie:

- wychwytywanie i „zmiatanie” wolnych rodników i RFT (reaktywnych form tlenu), neutralizowanie ich w bezpośrednich reakcjach chemicznych (wolne rodniki i RFT są redukowane do bardziej stabilnych i nie reaktywnych form); zdolność do wychwytywania RFT oraz chelatowania metali przejściowych ma istotne znaczenie w stanach, którym towarzyszy stres oksydacyjny;

Działanie pośrednie:

- ograniczenie powstawania wolnych rodników i RFT;

- hamowanie aktywności enzymów odpowiedzialnych za tworzenie wolnych rodników np. lipooksygenazy i oksydazy ksantynowej;

- chelatowanie tzn. wiązanie w komórkach jonów metali przejściowych (szczególnie żelaza i miedzi) - metale te często są odpowiedzialne za zapoczątkowanie łańcucha reakcji wolnorodnikowych, zapobiegają powstawaniu w komórkach reaktywnego rodnika hydroksylowego;

- ochrona innych antyoksydantów - hamują enzym oksydazę askorbinową - zapobiega to utlenianiu witaminy C;

- poprawiają działanie endogennych przeciwutleniaczy np. glutationu;

- Czerywanie reakcji wolnorodnikowych w enzymatycznej i nieenzymatycznej peroksydacji lipidów;

DZIAŁANIE FLAWONOIDÓW NA ORGANIZM

Flawonoidy wykazują wielokierunkową aktywność biologiczną. Mają pozytywny wpływ na cały organizm (zarówno na sferę fizyczną jak i psychiczną), ale ich działanie biologiczne związane jest szczególnie z naczyniami krwionośnymi i układem krążenia.

- antyoksydanty („zmiatacze” wolnych rodników) - związki flawonowe dzięki charakterystycznej budowie cząsteczki (liczne grupy hydroksylowe) są doskonale przystosowane do zwalczania reakcji wolnorodnikowych ;

- pozytywny wpływ na naczynia krwionośne

* uszczelniają i wzmacniają śródbłonek naczyń włosowatych;

* poprawiają elastyczność, zmniejszają kruchość, łamliwość i przepuszczalność naczyń (zapobiegają mikrowylewom podskórnym, wybroczynom i siniakom);

* hamują aktywność enzymów: elastazy i hialuronidazy (enzym występujący w ścianach naczyń krwionośnych, który powoduje zwiększenie przepuszczalności przestrzeni międzykomórkowych) co powoduje wzmocnienie tkanki łącznej, uszczelnienie naczyń, wzrost ich odporności mechanicznej - tym samym poprawia się przepływ krwi w naczyniach krwionośnych oraz zapobiegają krwawieniom i wybroczynom;

- działanie ochronne na układ krążenia

* flawonoidy wpływają korzystnie na kondycję ścian naczyń krwionośnych (uszczelniają je, zmniejszają odkładanie się cholesterolu na ich ścianach),

* pomagają w utrzymaniu prawidłowego ciśnienia tętniczego krwi ;

* wpływają na prawidłowy stan i pracę serca (zmniejszają obciążenie serca i usprawniają przepływ krwi w mięśniu sercowym zwłaszcza procyjanidyny), odtruwają mięsień sercowy (w zatruciach kwasem mlekowym, alkoholem czy przypadku hyperkalemii) i przywracają jego prawidłową pracę;

* obniżają poziom cholesterolu (LDL) podwyższają poziom dobrego cholesterolu (HDL), chronią różne frakcje cholesterolu przed utlenianiem;

- hamują agregacji płytek krwi, zmniejszają lepkość erytrocytów;

- ochrona witaminy C w organizmie - flawonoidy zwiększają wchłanianie witaminy C z przewodu pokarmowego, pomagają w przyswajaniu jej przez organizm, a co najważniejsze hamują aktywność oksydazy askorbinowej - ograniczają utlenianie witaminy, tym samym przedłużają jej obecność i działanie w organizmie wielokrotnie zwiększając jej skuteczność;

- wzmocnienie odporności organizmu poprzez modelowanie układu immunologicznego;

- oczyszczanie, detoksykacja - flawonoidy mają zdolność do tworzenia kompleksów z metalami ciężkimi (np. ołów, stront, kadm), tworzenie tych kompleksów w znacznym stopniu ułatwia i przyspiesza usuwanie tych toksycznych pierwiastków z organizmu;

- działanie diuretyczne (moczopędne, odwadniające) - związki flawonowe pomagają w oczyszczaniu dróg moczowych;

- ochrona błon komórkowych i komórek przed uszkodzeniem – flawonoidy mają wpływ na aktywność enzymów (fosfolipaza A, cyklooksygenaza, lipooksygenaza), które uczestniczą w peroksydacji (enzymatycznym utlenianiu) błonowych fosfolipidów;

- spowolnienie procesów starzenia;

- flawonoidy podtrzymują działanie adrenaliny (czyli hormon produkowany przez nadnercza) o działaniu mobilizującym i stymulującym. To właśnie dzięki temu czujemy się rześko i nie męczymy się zbyt szybko (warto więc pamiętać o codziennym dostarczeniu organizmowi porcji flawonoidów).

- pozytywny wpływ na wzrok - dotyczy to głównie antocyjanów, których działanie jest najbardziej widoczne w naczyniach tęczówki oka: stymulują mikrokrążenie oczne, poprawiają ostrość widzenia po zmroku, przyspieszają proces regeneracji rodopsyny (barwnika wzrokowego), a także poprawiają parametry przepływu krwi u osób z podwyższonym poziomem glukozy. Są silnym antyoksydantem. Ta grupa flawonoidów polecana jest szczególnie kierowcom, osobom pracującym długo przed komputerem czy też osobom pracującym w złym oświetleniu;

- działanie estrogenne - flawonoidy z grupy izoflawonów zwiększają wydzielanie estrogenów, a także same wykazują działanie estrogenne (ich budowa zbliżona jest do estrogenów dzięki czemu wykazują one duże powinowactwo do receptorów estrogenowych) - zmniejszają objawy klimakterium (uderzenia gorąca, poprawiają stan skóry, pomagają w zmiennych nastrojach), opóźniają nadejście menopauzy, a także łagodzą jej następstwa. Wykazują korzystne działanie także w okresie pomenopauzalnym.

Źródło:

http://www.superflavon.pl/produkt.html#produkt

Pozdrawiam zdrowo

LadyBonaFide

www.Zdrowadieta.opole.pl

STYL ŻYCIA - WEGETARIANIZM - ODMIANY WEGETARIANIZMU - PSEUDO WEGETARIANIZM

Kiedyś zwolennicy wegetarianizmu uważani byli za dziwaków, egocentryków ale teraz zaczyna to być normalnością i zarazem zdrowym  stylem życia. Dużą grupę stanowią ludzie, dla których wegetarianizm znaczy znacznie więcej niż tylko zasady odżywiania ale  jest to również ich filozofia i styl życia. Wegetarianizm może być wybrany z pobudek moralnych, zdrowotnych, ekologicznych, religijnych bądź ekonomicznych.

Różne rodzaje diet wegetariańskich  różnią się miedzy sobą, jednak wszystkie mają wspólną ideę - całkowitą rezygnację ze spożywania mięsa w tym również mięsa z ryb i owoców morza.  Wegetarianizm to świadome i celowe wyłączanie ze swojej diety mięsa, ryb i owoców morza. W niektórych jego odmianach eliminuje się również produkty pochodzenia zwierzęcego np. jaja, mleko, sery, smalec, żelatyna, miód, ubrania z wełny, jedwabiu, skóry, futra. Podstawą diety wegetariańskiej są rośliny - warzywa, owoce, ziarna zbóż, nasiona, orzechy, kiełki, oleje. 

Poza  stylem odżywiania, wegetarianizm jest również światopoglądem, który cechuje współczucie wobec żyjących i czujących istot na naszej planecie - czyli zwierząt, gdzie ich dobro jest najważniejszą wartością. Dlatego zabijanie ich i spożywanie ich mięsa jest nie dopuszczalne.

Lakto - owo - wegetarianizm

Najbardziej rozpowszechniona odmiana wegetarianizmu. Polega na rezygnacji z potraw mięsnych w tym także ryb ale pozwala na spożywanie produktów pochodzenia zwierzęcego: nabiału, jajek i miodu.

Lakto - wegetarianizm

Popularna odmiana wegetarianizmu, gdzie oprócz mięsa i ryb, wyłącza się z jadłospisu także jajka. Laktowegetarianie dopuszczają spożywanie mleka i jego przetworów.

Owo - wegetarianizm

Dieta wegetariańska - roślinna,  która z produktów zwierzęcych dopuszcza jedynie spożywanie jajek.

Weganizm

Polega na wykluczeniu z diety nie tylko mięsa, ale też wszystkie produkty pochodzenia zwierzęcego, a wiec mleko, sery, jajka i miód. Weganie nie używają produktów, gdy  brały udział zwierzęta, czyli: futer, odzieży skórzanej, wełnianej, jedwabnej, kosmetyków testowanych na zwierzętach i zawierających składniki pochodzące od zwierząt, ale też wyrobów z kości słoniowej i produktów opartych na żelatynie. Kwestią sporną wśród wegan jest też jazda konna, akwarystyka oraz trzymanie zwierząt domowych - psy, koty, gryzonie, ptaki itp.

Witarianizm

Dieta polegająca na spożywaniu wyłącznie świeżych warzyw i owoców. Odrzuca jakiekolwiek potrawy gotowane. Witarianie rezygnują również z wszelkich napojów typu kawa, herbata, soki, na rzecz świeżej, najlepiej źródlanej wody. Założeniem jest spożywanie wyłącznie świeżych produktów, niegotowanych (choć mogą być podgrzewane do temperatury 41 stopni C). Poza tym witarianie wykluczają pasteryzowane soki i inne napoje, zastępując je woda mineralną i świeżo wyciśniętymi sokami z owoców i warzyw gdyż gotowanie niszczy enzymy i składniki mineralne znajdujące się w warzywach i owocach.

Frutarianizm 

Bywa określany jako: fruktarianizm, fruitarianizm, fruktorianizm. Należy do zdecydowanie najbardziej radykalnych form diety wegetariańskiej, bowiem oprócz produktów pochodzenia zwierzęcego wyklucza także jedzenie jakichkolwiek warzyw, których zerwanie „uśmierca” roślinę. Frutarianie odżywiają się przede wszystkim owocami (stąd ich nazwa), czyli: jabłkami, bananami, ogórkami, bakłażanami, pomidorami, dyniami i wieloma innymi itd.

Odpowiednio skomponowana dieta wegetariańska, włączając w to różne odmiany wegetarianizmu oraz ścisłe diety wegańskie, jest korzystna dla zdrowia i może zapewnić wszystkie niezbędne składniki odżywcze w ilościach rekomendowanych przez organizacje zajmujące się odżywianiem, wszystkim grupom wiekowym, także kobietom w ciąży oraz sportowcom, aczkolwiek w niektórych przypadkach zalecana jest dodatkowo suplementacja, np. kwasami tłuszczowymi omega-3, witaminą B12 lub witaminą D

Wraz ze wzrostem zainteresowania dietą wegetariańską i zdrowym stylem życia reklamowane są pseudo wegetariańskie diety, wedle których można być wegetarianinem jedząc równocześnie ryby lub mięso niektórych tylko zwierząt np. drób. Jest to jednak zaprzeczeniem idei wegetarianizmu. Diety pseudo wegetariańskie są raczej etapami przejściowymi pomiędzy dietą tradycyjną - mięsną a dietą wegetariańską lub zdrowszym sposobem odżywiania.

DIETY PSEUDOWEGETARIAŃSKIE

SEMIWEGETARIANIZM – semiwegetarianie (półwegetarianie) to osoby, które decydują się na niejedzenie ssaków, dopuszczają spożycie m.in. drobiu, ryb i owoców morza. Semiwegetarianie kierują się chęcią oszczędzania. Okazuje się bowiem, że koszty produkcji mięsa, które zjadamy są ogromne, a w dodatku przyczynia się ona do zanieczyszczania środowiska naturalnego. Według ONZ aż 18 procent gazów cieplarnianych pochodzi z hodowli zwierząt (to więcej niż branża transportowa), która pochłania też spore zasoby wody i zbóż.

POLLOWEGETARIANIZM – dieta ta dopuszcza jedzenie drobiu, rezygnując z mięsa ssaków i ryb.

ICHTIWEGETARIANIZM – bardzo powszechna dieta, która z produktów mięsnych dopuszcza tylko ryby.

FLEKSITARIANIZM – dieta polegająca na unikaniu mięsa w swojej diecie, dopuszczanie jego spożycia sporadycznie, ale we wszystkich postaciach.

INSEKTOWEGETARIANIZM – dieta dopuszczająca spożycie pewnych gatunków owadów, jako źródła wielu wartości odżywczych.

BRETRIANIZM (INEDIA) – to dieta negacji jedzenia, utrzymuje, że jedzenie jest szkodliwe dla organizmu, gdyż dostarcza toksyn. Bretarianie rezygnują z jedzenia i picia  ale odżywiają się energią, praną, światłem.

FREEGANIZM – Freeganie w trosce o dobro planety nie godzą się na płacenie za swoją żywność, przejmują więc jedzenie, które inni wyrzucili do śmieci, niejednokrotnie produkty przeterminowane. Freeganie zwykle są ekologami, wegetarianami.

Podsumowując to w wegetarianizmie chodzi głównie o wyeliminowanie mięsa ze swojego jadłospisu, choć dla wielu to życiowa filozofia, postawa wyrażająca się odrzuceniem wszelkich korzyści, których podstawą było cierpienie zwierząt.

Diety wegetariańskie mają  pozytywny wpływ na organizm. Zwiększenie spożywania warzyw i owoców łączy się z większą ilością błonnika pokarmowego w diecie oraz witaminy C i innych składników, takich jak flawonoidy, tokoferole, czy karotenoidy, które zapobiegają chorobom nowotworowym, układu krążenia, a także zwiększają odporność organizmu na infekcje. Zaletą diety wegetariańskiej jest także mała zawartość soli kuchennej, a wysoka potasu, magnezu i niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych. Jest to korzystne z punktu widzenia zapobiegania chorobom serca.

Wegetarianizm, który jest zarazem sposobem życia, to nie tylko rezygnacja z mięsa, ale także z picia alkoholu i palenia tytoniu oraz prowadzenie aktywnego trybu życia. W konsekwencji urozmaicona dieta, o dużej zawartości owoców i warzyw, orzechów a także produktów zbożowych z pełnego przemiału, uzupełniona mlekiem, mlecznymi napojami i serami, a także rybami i niewielkimi ilościami jaj i mięsa pozwoli na utrzymanie dobrego stanu zdrowia i będzie opóźniała procesy starzenia organizmu.

Należy pamiętać, że raptowne z dnia na dzień odrzucenie wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego i źle dobrane składniki diety roślinnej  może doprowadzić do niedoborów m.in.: białka i niezbędnych aminokwasów, których nasz organizm nie wytwarza, składników mineralnych, takich jak wapń czy żelazo, witaminy D oraz witaminy B12.

Dieta wegetariańska we wszystkich odmianach wymaga  wiedzy o komponowaniu wartościowych posiłków. Tak aby nie zabrakło w nim witamin, minerałów, wartości energetycznych, błonnika itp. Od tego zależy właściwe nasze zdrowie i samopoczucie. Nie należy kierować się nagłą fanaberią i trendami w świecie, ale rozumem, słuchaniem własnego organizmu oraz czerpać wiedzę od już doświadczonych osób, które stosują  diety wegetariańskie przez długie lata. 

pozdrawiam serdecznie

LadyBonaFide

www.zdrowadieta.opole.pl

Źródło:

książka „Wegetarianizm bez tajemnic” 

Wikipedia

ZDROWA ŻYWNOŚĆ - WARZYWA I OWOCE JESIENI

Jesień najpiękniejsza i najmądrzejsza z pór roku, zadumana w ciszy i zapatrzona w głębię tajemnic natury. W ten cudowny czas liście spadają z drzew i  tańczą na wietrze,  wiatr delikatnie rozwiewa chmury na niebie i kołysze smukłe drzewa. Za naszymi oknami już późna jesień w pełni, nastał listopad i etap barw jesieni pomału mija, większość drzew zgubiła już swoje piękne kolorowe liście i ukazała puste korony. Dzikie gęsi już formują klucze i przygotowują się do odlotów. Powietrze staje się gęstsze, poranki i wieczory ukazują się w gęstej chłodnej mgle. 

Ale jesień nie musi być szara i smutna to nie tylko chłodne, mgliste i deszczowe dni, to także przyjemne, pachnące liśćmi, jesiennym ogrodem, ogniskiem, parkiem, lasem radosne dni przemijania, by na wiosnę narodzić się odnowa. To doskonała pora na aktywność fizyczną, spacery, marsze, ćwiczenia w zaciszu domowym przy muzyce, zdrowe odżywianie i odrobinę zadumy i czas na spędzanie z bliskimi osobami. To wspaniały czas jesiennych warzyw i owoców sezonowych. Wykorzystajcie tę zdrową gamę jesiennych kolorów w codziennej diecie i doceńcie zalety sezonowych zdrowych, smacznych lokalnych warzyw i owoców. 

Jesienne menu to: dynia, buraki, kalafior, brokuły, brukselka, jarmuż, kapusta, pietruszka, marchew, cukinia, bakłażan, papryka, rzepa, skorzonera, pasternak, brukiew, czosnek, cebula, por, seler, fasola, pomidory, jabłka, gruszki, pigwa, śliwki, winogrona, żurawina, owoc dzikiej róży, głóg, jarzębina, rokitnik, bez czarny, suszone owoce, orzechy włoskie, laskowe, migdały, nasiona dyni i słonecznika, kasze i płatki ze zbóż pełnoziarniste, ryż brązowy, fasola - różne odmiany, groch, soczewica, cieciorka, soja. 

DYNIA –  możemy cieszyć się dynią od września do marca. W dyni obecny jest beta-karoten, czyli pochodna witaminy A. Związek ten łącznie z selenem zwalcza wolne rodniki.  Miąższ dyni zawiera: witaminy C, E, PP, z grupy B oraz składniki mineralne, tj. fosfor, wapń, magnez, potas, żelazo. Dynia jest niskokaloryczna i lekkostrawna i nie zawiera tłuszczu. z dyni można przygotować surowe sałatki, wspaniałe koktajle z dodatkiem owoców, mrożonki na zimę, zupy, pure, pasty, można jeść na surowo, piec, dusić. Przygotować konfitury, upiec ciasto z dyni. Zapakować do słoików jako kiszonki, pure, sałatki.

BURAKI – sezon na buraki to okres od września do marca. Mają lecznicze właściwości. Zawdzięcza ją antocyjanom - tym samym barwnikom, które występują w czerwonym winie. Dzięki nim mamy lepszą odporność, wolniej się starzejemy i zapobiegamy wystąpieniu nowotworów. buraki mają dużo tylko kwasu foliowego, trochę witaminy C (więcej jej zawiera kwas buraczany, bo w trakcie fermentacji powstaje kwas askorbinowy) i jeszcze mniej witaminy B1. Jest w nich natomiast dużo pierwiastków mineralnych: żelazo, wapń, magnez, potas, mangan, sód, miedź, chlor, fluor, cynk, bor, lit, molibden, kobalt oraz rzadko spotykane w warzywach rubid i cez. Nadają się na wspaniałe odżywcze soki, do sałatek, surówek, zup, pieczone i duszone, ale także jako składnik ciast. Można je zapakować do słoików, robiąc wspaniałe sałatki, zakwas buraczany na zupę, zrobić kiszonki.

KALAFIOR – Brokuły i kalafiory - najlepsze źródło sulforafanu, idealane dla osób u których wykryto bakterię Helibacter pylori - sulforafan ma moc niszczenia jej. Zawierają całą masę antyoksydantów, z sulforafanem na czele, wspieranym przez witaminy A i C oraz beta karoten, którego brokuły mają więcej niż marchew. Radzą sobie świetnie z wolnymi rodnikami. Należy gotować je krótko ok. 4 minuty, lub spożywać na surowo w sałatkach. Gdy podamy kalafior z czosnkiem, imbirem, koprem lub kminkiem unikniemy gazów.

BROKUŁY – dostępne od września do grudnia. Brokuły posiadają wyjątkowe właściwości zdrowotne. Między innymi chronią przed rakiem, wrzodami żołądka, anemią, a także korzystnie wpływają na funkcjonowanie wzroku i regulują poziom cukru we krwi, co jest szczególnie ważne dla cukrzyków. Wszystko dzięki zawartości witamin, składników mineralnych i sulforafanu - silnego przeciwutleniacza.Doskonałe na surowo, gotowane na parze, zapiekane. Świetne do sałatek. Gdy podamy kalafior z czosnkiem, imbirem, koprem lub kminkiem unikniemy gazów.

BRUKSELKA – Brukselka to źródło wielu witamin, między innymi A, B1, B2, B5, B6, C, E, H i K. Już 150 g tego warzywa pokrywa  dzienne zapotrzebowanie na witaminę C. Brukselka zawiera również dużo beta-karotenu – ludzki organizm zamienia go w witaminę A, niezbędną między innymi do wzrostu dzieci oraz zapewniającą dobre działanie narządu wzroku. Chlorofil, karotenoidy i glukozynolaty, inne składniki brukselki, są z kolei pomocne w zwiększaniu ochrony organizmu u osób zagrożonych rakiem jelita grubego oraz żołądka. Warzywo to zawiera również składniki mineralne, takie jak potas, magnez, wapń, cynk, białko i węglowodany. Nadzwyczaj cenne jest dla kobiet ciężarnych, gdyż stanowi skarbnicę kwasu foliowego. Właściwa jego ilość (wystarczy 0,4 mg dziennie) zapobiega powstawaniu wad ośrodkowego układu nerwowego u dzieci. Można przygotować na parze, zapiekaną lub surową. Doskonała na pure, sałatki i zupy.

JARMUŻ – to król zimowych warzyw. Jarmuż to warzywo niskokaloryczne, bogate w błonnik i niezawierające tłuszczu. W 100 g jest ok. 30 kalorii i 5 g błonnika. Jarmuż jest więc nie tylko smaczny, ale również niezwykle odżywczy. Zawiera tak dużo żelaza, że często nazywany jest „nową wołowiną”. Jest źródłem witaminy K, która chroni przed rakiem, wpływa na stan kości oraz zapewnia prawidłową krzepliwość krwi. Znajdziemy w nim zasoby witaminy C odpowiedzialnej za odporność organizmu i prawidłowy metabolizm. Zawiera więcej wapnia niż mleko. Składnik ten zapobiega osteoporozie, wpływa na dobry stan kości i zębów. 
Jedzenie jarmużu obniża poziom cholesterolu, przez co zmniejsza się ryzyko wystąpienia chorób układu krążenia. Można robić sałatki, przygotować zdrowy zielony koktajl, dusić go z warzywami lub jabłkami, lekka zupa z jarmużu, sos do makaronu itp...

CUKINIA – jest dostępna od lipca do października, ale dobrze przechowana możemy cieszyć się nią do grudnia. Cukinia jest łagodnym w smaku, lekkostrawnym warzywem. Jest ceniona za wysoką wartość dietetyczną. Zawiera potas, żelazo i magnez oraz witaminę A, C, K, PP i B1, beta karoten. Zaletą cukinii jest to, że nie odkładają się w niej metale ciężkie. Ponadto warzywo odkwasza organizm i pozytywnie wpływa na proces trawienia, dlatego polecana jest przy problemach z nadkwaśnością. Możemy ją zamrozić, jest świetnym dodatkiem do wielu dań, np. zup, placków i burgerów warzywnych, a także z grilla. Możemy jeść ją na surowo, dodawać do surówek i sałatek, smażyć kwiaty cukinii, przyrządzać leczo i piec ciasta. 

BAKŁAŻAN –  zwany oberżyną lub gruszką miłości.Jest niskokaloryczny, W 90% zbudowany jest z wody, a tylko 2% to cukry. Zjadając oberżynę dostarczymy organizmowi potasu, wapnia i magnezu. To także dobre źródło błonnika. W 100 gramach bakłażana będzie go dwukrotnie więcej niż w jabłku czy brzoskwini. Witaminy C, A i witaminy z grupy B warzywo zawiera w znikomych ilościach. Uważane są za afrodyzjak. Ma właściwości detoksykacyjne i polecany jest przy kuracji antybiotykowej, Zmniejsza ryzyko zachorowania na choroby nowotworowe, Zapobiega chorobom układu krążenia, Obniża poziom cholesterolu. Duża zawartość błonnika,  W skórce bakłażana zawarte są związki fenolowe, poprawiające funkcjonowanie organizmu. Wśród tych związków znajdują się m.in. antocyjany, które działają silnie antyutleniająco i odpowiadają za fioletowo-granatowy kolor skórki.

KAPUSTA – kapusta ma opinię ciężkostrawnego, niezdrowego warzywa. to prawda, ale tylko, gdy dodamy do niej mięso i tłuszcze zwierzęce. Jeśli jemy ją samą lub z innymi warzywami i ziołami jest wspaniała. Zielone odmiany kapusty są bogate w witaminy C i K, zawierają też sporo witaminy E i potasu, a oprócz tego beta-karoten, błonnik, kwas foliowy, siarkę, wapń. Kiszona kapusta zawdzięcza swój smak procesowi fermentacji, w którym biorą udział żywe kultury bakterii. Spożywanie kapusty pozwala poprawić procesy trawienia.  Kapusta spożywana na surowo korzystnie wpływa na błonę śluzową przewodu pokarmowego, przynosi ulgę w zgadze, a regularne jedzenie kapusty likwiduje zaparcia. Ze względu na dużą zawartość siarki oraz cynku, spożywanie kapusty łagodzi dolegliwości skórne, m.in. odmrożenia, oparzenia, jest skuteczne w leczeniu trądziku, liszajów, egzemy. 

Składniki zawarte w kapuście wspomagają leczenie obrzęków kończyn, łagodzą ból, działają antyseptycznie oraz usuwają ze skóry toksyny. Liście z kapusty są doskonałym środkiem na ukąszenia i użądlenia przez owady. Liście kapusty leczą również oparzenia, wrzody, trudno gojące się rany, półpasiec, odmrożenia. Okłady z kapusty łagodzą ból towarzyszący chorobom reumatycznym. Liść położony na skórę zmniejsza przekrwienie, aktywizuje krwiobieg, oczyszcza naczynia włosowate. Stosuje się je przy żylakach i zapaleniu tętnic. doskonała na surowo i kiszona  w surówkach, wspaniały sok z surowej kapusty, kapusta duszona z warzywami, bigos wegetariański. 

PAPRYKA – to kolejne jesienne warzywo, chociaż w polskich sklepach jest dostępna przez cały rok. Warto ją spożywać ze względu na zawartość witaminy C oraz magnezu. Papryka zmniejsza apetyt, przyspiesza spalanie tłuszczu. Odmładza, poprawia nastrój. Papryka czerwona troszczy się o wzrok i skórę. Dostarczy mnóstwo beta-karotenu, czyli prowitaminy A. Już 100 g papryki powinno zaspokoić ok. 70% zapotrzebowania człowieka na wit. A. Zapewni nam więc piękną cerę, o zdrowym odcieniu. Papryka zielona obfituje w kwas foliowy, jeden strąk pokrywa ok. 25% dziennego zapotrzebowania na tę witaminę, polecana jest głównie kobietom planującym dziecko i ciężarnym. Papryka żółta także dostarczy witaminę E. Jest ceniona jako źródło luteiny i zeaksantyny. Możesz ją stosować, jako dodatek do kanapek, sałatek lub zjadać w formie przekąski. Bardzo smaczna jest również papryka marynowana.

PIETRUSZKA – świeże liście pietruszki są bardzo pożyteczne i mogą być używane jako składnik zdrowej diety. Korzeń pietruszki jest stosowany w leczeniu wzdęć, zapalenia pęcherza oraz dolegliwości reumatycznych. Świeże warzywa są cenionym ziołem łagodzącym bóle miesiączkowe. Pietruszka zwyczajna jest bogata w prowitaminę A, witaminę C, sole mineralne i żelazo. Zawarte w pietruszce witaminy i minerały (wapń, magnez i potas) pozytywnie wpływają na krążenie krwi, a żelazo pomaga zwalczać anemię. Pietruszka pomaga również usuwać toksyny z organizmu. Właściwości pietruszki dotyczą także menstruacji. Pomaga wywołać spóźnioną miesiączkę, wzmacnia krwawienie. Pietruszka zwyczajna to również sprawdzony sposób na bóle menstruacyjne. Jej działanie rozkurczające dobrze wpływa na mięśnie miednicy. Wywar z pietruszki polecany jest na problemy z pęcherzem, prostatą i nerkami. Korzeń pietruszki ma właściwości moczopędne i jest stosowany w obrzękach i problemach z zatrzymaniem płynów w ciele. 

Natka pietruszki ma właściwości antyseptyczne, wpływa pozytywnie na proces trawienia i zapobiega infekcjom układu moczowego. Zawarta w natce pietruszki witamina A dobrze działa na wzrok, szczególnie o zmierzchu. Dzienne zapotrzebowanie na witaminę C zaspokaja jedna łyżka stołowa pietruszki.

PASTERNAK – kiedyś jadano go zamiast ziemniaków. Przypomina pietruszkę. Jadalne są korzenie – prawie kuliste, spłaszczone albo wydłużone, białe, pokryte gładką skórką. Zawiera dużo białka, węglowodanów, potasu, fosforu, wapnia, żelaza oraz witaminy C i z grupy B, ale też sporo kalorii. Ma właściwości moczopędne i odtruwające. Dobrze robi na nerki, pęcherz i reumatyzm. Można go przyrządzić na jarzynę albo dodać do zupy warzywnej. Doskonale zastępuje w potrawach ziemniaki.

MARCHEW – znana jest ze swoich właściwości leczniczych i kosmetycznych. Korzeń tego warzywa ma przede wszystkim właściwości przeciwcukrzycowe i przeciwpasożytnicze. Działa rozkurczowo, obniża poziom cholesterolu we krwi, a także wpływa na regulację trawienia. Stanowi bogate źródło witamin i soli mineralnych. Dzięki marchwi zwiększa się nasza odporność, a skóra i błony śluzowe stają się bardziej elastyczne. Marchew działa rozkurczowo na naczynia krwionośne, a także wiatropędnie i pobudzająco na układ moczowy. Znaleźć w niej możemy witaminę A, C, witaminy z grupy B, a także witaminę E, H, K oraz PP. Nie brak też składników mineralnych takich, jak wapń, potas, sód, żelazo, miedź, fosfor, magnez, cynk i kobalt. Zawiera też kwas foliowy, kwas jabłkowy, inozytol oraz pektyny. Dzięki obecności dużej ilości błonnika, marchewka pomaga regulować pracę przewodu pokarmowego, zapobiega zaparciom i nadmiernej fermentacji w jelitach. Sprzyja wydalaniu z organizmu produktów odpadowych przemiany materii. Marchewkę najlepiej spożywać na surowo. Jest wówczas najbardziej wartościowa, choć ceną za to jest jej większa ciężkostrawność. Ugotowana staje się o wiele bardziej lekkostrawna, dzięki czemu mogą ją jeść już malutkie dzieci. Obróbka termiczna sprawia jednak, iż traci ona część swoich wartości odżywczych. 

W kosmetyce duże zastosowanie ma karoten - nie tylko wpływa na nasz wzrok i poprawia odporność naszego organizmu, ale także: korzystnie wpływa na stan i koloryt naszej skóry, dlatego warto pić sok z marchwi, stosowany jest jako składnik ochronnych kosmetyków do opalania, olejek z nasion jest wykorzystywany w przemyśle perfumeryjnym, wyciąg z marchwi jest składnikiem kremów, maseczek.

RZEPA – jest symbolem krzepkości. Zawiera sporo wapnia, fosforu, żelaza, ale też potas, magnez i jod. Jest dobrym źródłem witaminy PP, C, beta-karotenu i witamin z grupy B. Ma działanie wzmacniające, bakteriobójcze i moczopędne. Wspomaga leczenie zakażeń układu moczowego, trądziku i ropni. Ponadto przeciwdziała wypadaniu włosów. Przy przeziębieniach, katarze, anginach dobrze jest popijać słodki sok z rzepy. Wystarczy warzywo wydrążyć, wsypać trochę cukru i po kilku godzinach powstanie syrop. Można zrobić z niej surówkę, zapiec pod beszamelem, dodać do duszonych potraw warzywnych, faszerować mięsem, ryżem lub innymi warzywami.

SKORZONERA – Jadalne są czarne korzenie, stąd druga nazwa tego warzywa – czarne korzonki. Ale gdy oskrobie się skórkę, pod spodem jest biały miąższ. Skorzonera przypomina w smaku szparagi, tylko bardziej mączyste.  Zawiera dużo węglowodanów, żelaza i fosforu, niewiele witaminy C i z grupy B. Najlepiej smakuje ugotowana lub zapieczona pod beszamelem i posypana natką pietruszki. Ugotowaną skorzonerę można też dodać do jajecznicy lub omletu.

BRUKIEW – zwana korpiel, kwaczek, jest krzyżówką rzepy i kapusty. Cechuje ją duża biologiczna witalność i wysoka przyswajalność cennych składników odżywczych – ocenia Ilona Cichecka, specjalistka ds. żywienia człowieka z kliniki Invicta. – Jest bogatym źródłem witamin z grupy B (B1, B2, B5, B6, B9, B12), witamin C, A i K oraz składników mineralnych: wapnia, fosforu, sodu, magnezu, cynku, miedzi, siarki i żelaza. Ponadto znajdziemy w niej sporo błonnika, beta-karotenu i dobrych kwasów tłuszczowych. W medycynie ludowej brukiew doceniono już dawno. – Przede wszystkim zwracano uwagę na jej właściwości moczopędne, usprawniające procesy trawienne, przeciwdziałające zaparciom i działanie wykrztuśne. Lecznicze działanie posiada również sok z brukwi, który oczyszcza i wzmacnia organizm. Dzięki zawartym w niej związkom siarki polecana jest też osobom borykającym się z problemami skórnymi czy wypadaniem włosów. Brukiew zawiera również substancje antyrakowe – glukozynolaty. – Dlatego zaliczono ją do grupy warzyw krzyżowych o największym działaniu przeciwnowotworowym. 

POMIDORY – Z badań wynika, że pomidor, dzięki zawartości kwasu liponowego (ALA), wpływa na poprawę metabolizmu, pomaga kontrolować poziom cukru we krwi, sprzyja rozszerzaniu naczyń krwionośnych i chroni przed występowaniem retinopatii cukrzycowej. Jednym z podstawowych składników warzywa jest także likopen – organiczny związek chemiczny z grupy karotenów, zaliczany do antyoksydantów. To właśnie on nadaje pomidorowi czerwony kolor, a ponadto, podobnie jak witamina C, pomaga zwalczać wolne rodniki. Wysoka zawartość potasu, błonnika i innych wspomnianych wyżej składników (cholina, witamina C) zapobiega występowaniu chorób układu krążenia, zawałów i wylewów, a w dodatku pozwala zachować odpowiednią masę mięśniową, gęstość kości i uniknąć powstawania kamieni nerkowych. Pomidory są zalecane także kobietom w ciąży oraz ludziom ze skłonnościami depresyjnymi ze względu na obecność kwasu foliowego. Pomidory mają mnóstwo witaminy C. Duży owoc (ok. 180 g) pokrywa dzienne zapotrzebowanie na witaminę C w 60 proc. Zawiera też sporo witaminy E (25 proc. dziennego zapotrzebowania) oraz beta-karotenu - silnych antyoksydantów, czyli bezcennych dla naszego zdrowia substancji neutralizujących szkodliwe wolne rodniki. W pomidorach obecne są witaminy z grupy B - działają korzystnie na układ nerwowy, w tym witamina PP wpływa na metabolizm cukru i cholesterolu we krwi, a także witamina K ma właściwości przeciwkrzepliwe. Pomidory to też bogactwo pierwiastków mineralnych. Bezcenne dla zdrowia substancje znajdziemy również w sporządzonych z pomidorów przetworach - sosach, keczupie, pomidorach suszonych.

PORA – jest lekkostrawny, dietetyczny i zasadotwórczy. Por często zalecany jest w dietach leczniczych i odchudzających. Zawiera minerały: żelazo, wapń, fosfor, miedź, potas, mangan, miedź i magnez. Por jest dobrym źródłem witaminy A (jako karoten), C, E, K oraz witamin z grupy B (szczególnie B1 i B6) i kwasu foliowego. Por jest źródłem przeciwutleniaczy. Na szczególną uwagę zasługuje luteina i zeaksantyna, które są niezbędne do wsparcia zdrowia oczu. Dzięki właściwością bakteriostatycznym i bakteriobójczym (olejek sulfidowy i związki siarkowe) może okazać się dobrym lekiem przy przeziębieniach oraz skaleczeniach. Por może pomóc przy przeziębieniach, reumatyzmie, zaparciach, niestrawności, wrzodach, dolegliwościach związanych z drogami moczowymi, czyrakami, hemoroidami i skaleczeniami. Oczyszcza organizm z toksyn, pomocny jest w zatruciach pokarmowych (nawet przy zatruciach grzybami i metalami ciężkimi), ma właściwości alkalizujące organizm, stabilizuje poziom cukru we krwi, dobrze działa na układ oddechowy i odpornościowy, wpływa dobroczynnie na układ trawienny i oczyszcza krew. 


CEBULA – zdrowotne oddziaływanie na organizm cebula zawdzięcza obecności m.in. witaminy C, A, witamin z grupy B, fosforu, żelaza, wapnia, olejków eterycznych i oczywiście związków siarki. Jest bogatym źródłem przeciwutleniaczy. Choć cebula duszona czy gotowana nie traci swoich zdrowotnych właściwości, najbardziej wartościowa jest cebula surowa. Cebula jest bogata w substancje bakteriobójcze i witaminę C, dzięki czemu jest dobra na przeziębienie i poprawia odporność. Ponadto cebula znalazła zastosowanie jako środek na kaca, wrzody i blizny. Cebula może zmniejszyć ryzyko rozwoju raka, zapobiegnie zakrzepom, nadciśnieniu i obniży poziom cholesterolu, Surowa lub duszona na wodzie poprawia trawienie, działa przeciw zaparciom. W postaci surowej nie jest wskazana dla osób cierpiących na ostre dolegliwości wątroby lub woreczka żółciowego., Zjadanie przez kilka dni porcji tego warzywa szczególnie wskazane jest po kuracji antybiotykami, ponieważ cebula ma działanie grzybobójcze. Aby ją przygotować, wystarczy zalać wodą pokrojoną cebulę i wolno dusić. Zawarty w cebuli hormon roślinny (glukokinina) zapobiega pojawieniu się i rozwojowi cukrzycy u osób znajdujących się w grupie ryzyka. Ponadto surowa cebula obniża poziom cukru we krwi i pozwala zmniejszyć dawkę insuliny, w związku z tym bez obaw mogą po nią sięgać diabetycy. w miejscu po ukąszeniu osy, pszczoły czy komara. Cebula, dzięki bakteriobójczym, odkażającym i przeciwzapalnym właściwościom, złagodzi odczyn zapalny, zniweluje uczucie pieczenia i bólu.

CZOSNEK – to naturalny antybiotyk, hamuje rozwój bakterii, zwalcza infekcje, obniża ciśnienie krwi, dodatkowo stosowany jest przy wielu innych dolegliwościach, np. zapaleniu stawów czy astmie. Wystarczy zjadać tylko jeden ząbek czosnku dziennie, by w krótkim czasie odczuć jego zbawienny wpływ na zdrowie. W tym niewielkim ząbku kryje się bowiem cała apteka – związki flawonoidowe, aminokwasy, saponiny, cukry, związki śluzowe, witaminy (B1, B2, PP, C, prowitamina A), liczne sole mineralne (m.in. potasu, wapnia, magnezu) oraz rzadkie mikroelementy (m.in. kobalt, chrom, nikiel). Ale najcenniejsze w czosnku są olejki eteryczne bogate w siarczki i allicynę, związek o charakterystycznym ostrym zapachu. Najzdrowszy jest czosnek surowy, lecz ze względu właśnie na jego specyficzny zapach, nie przez wszystkich akceptowany, rzadko jadamy go w tej postaci. Czosnek ma właściwości przeciwzakrzepowe podobne do aspiryny – znacząco zmniejsza lepkość krwi. Ale to nie wszystko – działa także na śródbłonek naczyniowy, powodując rozkurcz naczyń krwionośnych, co w efekcie może zapobiec zawałowi serca i udarowi mózgu. zapobiega infekcjom wirusowym układu oddechowego i je zwalcza. To zasługa lotnych związków siarkowych i olejków eterycznych. Dlatego w okresie jesienno-zimowym czosnek powinien na stałe zagościć w naszym menu.Dzięki wyjątkowo silnemu działaniu bakteriobójczemu czosnek jest bardzo skuteczną bronią przeciw pasożytom układu pokarmowego: owsikom, glistom czy nawet tasiemcom. Czosnek nie tylko działa na śródbłonek naczyniowy, powodując rozkurcz naczyń krwionośnych, ale jeszcze hamuje enzym ACE, zaangażowany w regulację ciśnienia krwi. Dzięki obfitości antyutleniaczy czosnek nie tylko zwalcza wolne rodniki, ale i hamuje powstawanie nowych, co opóźnia procesy starzenia się organizmu, w tym oczywiście i skóry. Dostarcza też wielu witamin i minerałów ważnych dla ładnego wyglądu skóry. Korzystnie działa na naczynka krwionośne i poprawia krążenie krwi, co zapobiega powstawaniu żylaków i pojawianiu się pajączków na skórze.

FASOLA – Świeżo łuskane ziarna mają witaminę A i C i są o połowę mniej kaloryczne od suszonych. Jest bogata w potas, wapń i fosfor. W przeciwieństwie do grochu nie zawiera sodu. W niektórych jej gatunkach występuje żelazo (haricot), kwas foliowy (mung, pinto, z czarnym oczkiem), selen (z czarnym oczkiem) oraz dobroczynny zwłaszcza dla mężczyzn cynk (fasola czerwona, nerkowa i czarna). Fasola ma też lekkostrawną skrobię i substancje hamujące rozrost tkanek nowotworowych (inhibitory proteazy), a także rozpuszczalny błonnik, który pomaga usuwać z organizmu nadmiar cholesterolu. Niestety ma także wady - powoduje wzdęcia i gazy. Fasola jest trzecim po soi (45 proc.) i grochu (25 proc.) źródłem białka (22 proc.). Ma go więcej niż mięso (12 - 13 proc.). Białko roślinne jest mniej wartościowe od zwierzęcego, ponieważ nie zawiera wszystkich niezbędnych aminokwasów. Jest bogatym źródłem witamin z grupy B, a szczególnie witaminy B1, czyli tiaminy. Kiełki fasoli wzmacniają system odpornościowy i nerwowy. Są zalecane w profilaktyce nowotworowej i w zespołach chronicznego lub wiosennego zmęczenia. Nie zawierają fazyny.
Posiadacze ogródków powinni uwzględnić fasolę w planach wiosennych zasiewów. Najcenniejsze są strąki. Po opróżnieniu z dojrzałych nasion warto je ususzyć i przez cały rok zaparzać jak ziółka.

SOCZEWICA – Soczewica ma wiele wartości odżywczych, zawiera dużo białka, które może być alternatywą dla białka pochodzenia zwierzęcego. Jest także bardzo bogatym źródłem ważnego dla serca potasu i potrzebnego w ciąży kwasu foliowego. Zawiera dużo kwasu foliowego i żelaza, które sprzyjają tworzeniu czerwonych krwinek i podwyższają poziom hemoglobiny. Ponadto jest źródłem fosforu, magnezu, cynku oraz witamin z grupy B. Regularnie spożywana soczewica dobrze wpływa na cerę, poprawia pracę układu pokarmowego i przemianę materii, wspomaga odchudzanie i obniża poziom cholesterolu. Soczewica jest nie tylko smaczna, ale również tania i bardzo prosta w przygotowaniu. Jest bardzo fajnym składnikiem zup i warzywnych dań jednogarnkowych. Można robić z niej farsz, i różne pasty do chleba i warzyw.

GROCH – jSuche nasiona, czy też strąki zielonego grochu to źródło błonnika oraz skarbnica składników mineralnych. doskonałe źródło białka groch jest szczególnie ceniony przez wegetarian. Zawiera dużą ilość aminokwasów egzogennych, czyli takich, których nasz organizm nie syntetyzuje i muszą być dostarczone wraz z pożywieniem. Oprócz tego w grochu znajdują się witaminy z grupy B, kwas foliowy i pantotenowy oraz składniki mineralne, takie jak: potas, magnez, fosfor, żelazo, czy wapń. Zawiera też witaminę A, mającą dobry wpływ na wzrok, witaminę C i K, a także witaminę młodości- E.

CIECIORKA – to groch włoski, działanie przeciwbólowe (łagodzi bóle głowy oraz gardła, wspomaganie trawienia , pozytywny wpływ na stan skóry i włosów (ze względu na dużą zawartość cynku oraz witaminy B6, pomoc w obniżeniu cholesterolu we krwi (ze względu na dużą zawartość tłuszczy nienasyconych, pomoc w leczeniu wrażliwości na insulinę i cukrzycę (ze względu na dużą zawartość błonnika) jest skład aminokwasowy zawartego w niej białka, które przypomina pełnowartościowe białko pochodzące z mięsa, i dlatego jest warzywem szczególnie istotnym w diecie wegetariańskiej.

JABŁKA – Jabłka zawdzięczają swój smak kwasom jabłkowym i cytrynowym oraz cukrom, które są łatwo przyswajalne., Jabłka zawierają wiele witamin, jednak najważniejszą jest witamina C. Najwięcej jest jej pod skórką, dlatego trzeba zjadać jabłka surowe lub gotowane czy pieczone ze skórką. W skórce jabłka znajdują się ogromne ilości pektyn, które potrafią oczyszczać nasz organizm z trujących substancji, mają one zdolność odkwaszania organizmu, gdyż zawierają wiele zasadowych soli mineralnych. Wśród minerałów zawierają potas oraz żelazo. Te owoce w diecie działają moczopędnie, dzięki czemu mogą zmniejszać obrzęk nóg, oraz poprawiają pracę wątroby, wzmacniają mięśnie, serce, układ nerwowy

GRUSZKI - gruszka jest słodka, pyszna, idealna zarówno na ciepło, jak i surowo. Jest doskonałym źródłem błonnika oraz jodu. Ten ostatni sprawia, że owoce te pomagają w zwalczaniu schorzeń tarczycy. Jeżeli mamy problemy ze skupieniem uwagi, na nasz mózg świetnie wpłynie zawarty w gruszkach bor. Będą również doskonałe dla osób chorujących na nadciśnienie, dzięki zawartości potasu. Gruszki nie są kaloryczne, wspomagają pracę żołądka i polepszają samopoczucie. Jeżeli masz ochotę na coś słodkiego, zamiast kolejnego batonika sięgnij po gruszkę

ŚLIWKI – Zawierają witaminy C, A i E, potas, żelazo, magnez, wapń, fosfor, antyoksydanty. Mają sporo witamin z grupy B, dzięki czemu wpływają łagodząco na nasz układ nerwowy. Śliwki wykazują także działanie przeciwnowotworowe i przeciwmiażdżycowe. Zawarta w ich pestkach amigdalina uznawana jest za związek pomocny w walce z rakiem. . Uwielbiamy powidła ze śliwek! Możesz je też wykorzystać jako dodatek do ciast lub ususzyć.

ŻURAWINA – Zawierają witaminy C, A i E, potas, żelazo, magnez, wapń, fosfor, antyoksydanty. Mają sporowitamin z grupy B, dzięki czemu wpływają łagodząco na nasz układ nerwowy. Śliwki wykazują także działanie przeciwnowotworowe i przeciwmiażdżycowe. Zawarta w ich pestkach amigdalina uznawana jest za związek pomocny w walce z rakiem.  Prócz właściwości aseptycznych żurawina mają też zalety odżywcze. Są m.in. bogatym źródłem witamin A, C i z grupy B. Najwięcej substancji odżywczych i leczniczych zawierają świeże owoce.

WINOGRONA – roślina chroni przed chorobami cywilizacyjnymi, m.in. przed nadciśnieniem tętniczym czy rakiem. Poza tym z winnych jagód powstaje najlepsze wino, zdrowy olej i smaczne rodzynki. Winogrona są skarbnicą witamin i składników mineralnych. Zawierają witaminy C i A, witaminy z grupy B, potas, fosfor oraz wapń, magnez, cynk, miedź, żelazo. Ponadto należą do nielicznych owoców zawierających jod - niezbędny dla funkcjonowania tarczycy. Są także zasadotwórcze, co pomaga w pozbyciu się nagromadzonych w organizmie kwasów.

DIETY DLA ZDROWIA / DIETY LECZNICZE - DIETA Dr BUDWIG - ZDROWIE Z LNU - NA CZYM POLEGA DIETA DR BUDWIG, TERAPIA, ZASTOSOWANIE DIETY

im była dr Budwig 

Kim była dr Johanna Budwig ?

Niemiecka chemik i aptekarka, fizyk, autorka książek o diecie żywieniowej. Uzyskała tytuł doktora nauk w dwóch dziedzinach: biochemii i naukach przyrodniczych. Oprócz tego z celującymi wynikami ukończyła farmację, fizykę, botanikę i biologię oraz przeszła przeszkolenie medyczne. Rozpoczynała na Uniwersytecie w Munster. Współpracowała wtedy z wieloma szpitalami. Rząd niemiecki wyznaczył ją jako osobę odpowiedzialną w Niemczech za badania nad wpływem farmaceutyków i przetworzonej żywności na zdrowie człowieka. W 1953 roku zrezygnowała ze stanowiska (zapewne pod wpływem silnych nacisków lobby producentów żywności).

Dr Budwig opublikowała w Niemczech 11 książek.Prowadziła swoją własną klinikę, w której - jak sama publicznie stwierdziła, a nikt temu nie zaprzeczył - aż 90 % pacjentów z nowotworami w stanach krytycznych, którym lekarze praktykujący akademicką medycynę odebrali już jakiekolwiek nadzieje na przeżycie, zostało wyleczonych. Podczas jej dietetycznej terapii wyleczeniu ulegają także inne choroby cywilizacyjne, takie jak: arterioskleroza, miażdżyca, cukrzyca, dermatozy i wiele innych.

Dr Budwig ogłosiła zasady swojej leczniczej i jednocześnie profilaktycznej diety w 1951 roku. Jej odkrycia godziły w interesy przemysłu spożywczego, a przede wszystkim producentów tłuszczów spożywczych. Wielu z nich robiło wszystko, aby nie dopuścić do rozpowszechnienia się tych rewelacyjnych odkryć. 

Na czym polega dieta dr Budwig ?

Dieta dr Budwig ma za zadanie dostarczyć organizmowi pokarmy bogate m.in. w tłuszcze Omega-3, węglowodany złożone, błonnik i antyoksydanty. Podstawowym tłuszczem w diecie dr Budwig jest nieoczyszczony olej lniany tłoczony na zimno. Dieta dr Budwig jest tania i pozornie łatwa – pozornie, bo nakazuje wykluczyć wiele składników z diety, m.in. zakazany jest cukier, także brązowy, produkty przetworzone oraz wszystkie oleje, margaryny i masła.

Przyczyny chorób wg. dr Budwig

Dr Budwig stwierdziła, że przyczyną większości przewlekłych chorób, w tym nowotworów, jest nadmierna produkcja oksydazy. Tymczasem nienasycone kwasy tłuszczowe wchodzą w skład produkowanych przez organizm enzymów, rozkładających oksydazę. Niestety, użyteczność nienasyconych kwasów tłuszczowych jest zniszczona, jeśli zostaną one ogrzane, gotowane, czy potraktowane azotanami (np. dodawanymi do mięsa w procesie konserwacji).

U wszystkich poważnie chorych pacjentów zaobserwowała brak w ich krwi fosfatydów i lipoprotein w tym kwasów tłuszczowych omega-3. Jak zauważyła, w takiej sytuacji nowotwory rozwijają się bardzo gwałtownie. Ponadto analizując obraz krwi u pacjentów z nowotworami, dr Budwig zaobserwowała, że hemoglobina zamiast zdrowego czerwonego koloru ma żółto-zielonkawy odcień. To wstrząsające odkrycie zapoczątkowało prace badawcze nad sprawdzeniem teorii w praktyce. 

Na czym polega Terapia?

Chorych na nowotwory pacjentów poddano terapii. Po około 3-miesięcznym okresie uzupełniania brakujących substancji odżywczych, nowotwory zaczęły stopniowo cofać się. Fosfatydy i lipoproteiny ponownie pojawiły się w organizmie, a hemoglobina odzyskała prawidłową barwę. Dr Budwig rozpoczęła wtedy poszukiwania naturalnego sposobu uzupełnienia koniecznych dla zdrowia fosfatydów i lipoprotein. Wynikiem tych poszukiwań jest znana już na całym świecie PASTA, czyli mieszanina dwóch zupełnie naturalnych składników: oleju lnianego i chudego twarogu. Muszą one być spożywane razem, gdyż wzajemnie uzupełniając się, uruchamiają korzystne procesy biochemiczne. 

Białka w twarożku są bogate w siarkę. Bardzo istotny składnik wszystkich tkanek oraz m.in. witaminy B1, kwasu pantotenowego i biotyny. Jest więc niezbędna do prawidłowego spalania białek, węglowodanów i tłuszczów. Zmiksowanie oleju lnianego z twarogiem powoduje związanie nienasyconych kwasów tłuszczowych z białkami. Ten prosty zabieg sprawia, żetłuszcz staje się rozpuszczalny w wodzie. Jest to bardzo istotna przemiana, która umożliwia bardzo szybkie i pełne przyswajanie w układzie pokarmowym oraz transportowanie we krwi i limfie.

ZASTOSOWANIE DIETY DR BUDWIG:

Przez wiele lat dr Budwig obserwowała efekty zdrowotne opracowanej przez siebie diety stosując ją w leczeniu pacjentów z chorobami przewlekłymi. Okazało się, że jej prosta i naturalna recepta na zdrowie przyniosła pożądany skutek nawet w przypadkach uznanych przez akademicką medycynę za nieuleczalne i śmiertelne. Na podstawie długoletniej praktyki klinicznej dieta dr Budwig znalazła zastosowanie w leczeniu następujących schorzeń:

  1. nowotwory łagodne i złośliwe,  

  2. miażdżyca,

  3. atak i zawał serca,

  4. arytmia,

  5. obtłuszczenie wątroby,

  6. astma oskrzelowa,

  7. problemy trawienne,

  8. wrzody żołądka,

  9. wady wzroku i słuchu,

10. choroba Alzheimera,

11. artretyzm,

12. problemy dermatologiczne,

13. schorzenia wieku starczego,

14. stwardnienie rozsiane,

15. reakcje autoimmunologiczne,

16. schorzenia woreczka żółciowego,

17. schorzenia prostaty,

18. cukrzyca,

19. depresja,

20. problemy z pamięcią.

ZASADY DLA ZDROWYCH I CHORYCH:

- Spożywać należy produkty świeże.

- Potrawy nie powinny być przyrządzane na bazie produktów chemicznie   konserwowanych, czy też z chemicznymi dodatkami (np. z glutaminianem sodu, polepszaczami w pieczywie).

- Podstawowym i jedynym tłuszczem w diecie dr Budwig jest olej lniany tłoczony na zimno, nieoczyszczony, wysokolinolenowy.

- Olej lniany należy spożywać codziennie w postaci PASTY, gdyż  spożywany samodzielnie nie daje takich efektów leczniczych

- Pić około dwóch litrów wody dziennie (filtrowanej lub źródlanej).

- Na pół godziny przed każdym posiłkiem należy wypić przynajmniej pół szklanki wody lub świeżego soku owocowego.

- Jak najdłużej w ciągu dnia przebywać na świeżym powietrzu, jeśli to możliwe w słońcu

- Oleju lnianego zimno tłoczonego nie można używać do smażenia!

Zasady bilansowania składników odżywczych w diecie profilaktycznej:

Dieta dr Budwig bazuje na dostarczeniu organizmowi pokarmów bogatych m. in. w tłuszcze omega-3, węglowodany złożone, błonnik i antyoksydanty.

Należy spożywać:

- owoce - świeże, w ilości 3 do 4 średniej wielkości porcji dziennie, owoców nie należy mieszać;

- soki owocowe - świeże, przynajmniej raz dziennie szklankę, pomiędzy wypiciem soku z owoców cytrusowych, a zjedzeniem pasty powinno upłynąć kilka godzin;

- warzywa - świeże, 4 do 6 filiżanek dziennie, ze szczególnym uwzględnieniem warzyw kapustnych i brokułów;

- zboża - w postaci chleba i płatków z nie oczyszczonych, pełnych ziaren - 3 do 4 filiżanek dziennie;

- ryby - świeże, oceaniczne, najlepiej łosoś tęczowy, makrela, tuńczyk (bardzo bogate womega-3) - 10 do 25 dkg dziennie;

- mięso i drób - okazjonalnie - tylko nieprzetworzone, niskotłuszczowe, od zwierząt którym nie podawano karmy zawierającej hormony, pestycydy i antybiotyki, w przypadku ciężkich chorób, z mięsa i drobiu należy zrezygnować zupełnie;

- zmielone siemię lniane - chorzy od 3 - 6 łyżek (spożyć do 15 min. po zmieleniu);

- produkty fermentacji mlekowej, ponieważ bakterie jogurtowe produkują w naszym układzie pokarmowym m.in. witaminy z grupy B - nieodzowne dla prawidłowych przemian metabolicznych - wskazana jest 1 szklanka letniego mleka acidofilnego, kefiru , maślanki lub jogurtu zmieszana z 2 łyżeczkami świeżo zmielonego siemienia lnianego;

- naturalnie słodkie produkty jak: daktyle, figi, jabłka, gruszki, winogrona itp.

Produkty zakazane:

- sztuczne słodziki, cukier (nawet brązowy), można zastąpić go miodem lub naturalnym sokiem z winogron

- rafinowane bądź uwodornione tłuszcze (oleje, margaryny, majonezy itp.)

- wszelkie produkty smażone;

- tłusty nabiał.

Skuteczność diety ?

Skuteczność lecznicza diety dr Budwig zależy od bezwzględnego przestrzegania wszystkich zaleceń dietetycznych. Cała terapia dietą dr Budwig musi trwać do całkowitego wyleczenia. Konwencjonalna medycyna zakłada, że jest to okres 5 lat od ustąpienia objawów choroby. Należy liczyć się z tym, że ta gruntowna zmiana sposobu odżywiania dla osób chorych, nie może być krótsza niż dwa lata, choć efekty mogą być widoczne w bardzo szybkim czasie (wyniki badań). Dieta dr Budwig działa silnie oczyszczająco. Z tego też powodu nie poleca się jej w trakcie radio czy chemioterapii. Może to bowiem znacznie zwiększyć ilości działających toksyn, a to mogłoby okazać się zbyt wielkim obciążeniem dla organizmu.

SŁYNNA PASTA Dr BUDWIG

Należy zmiksować (przez około 5 minut): 

6-8 łyżek oleju lnianego - osoby chore, 2-4 łyżek - osoby zdrowe, dzieci - 1g/kg masy ciała, 12,5 dkg chudego białego twarogu, mały kubeczek naturalnego jogurtu (0% tłuszczu), maślanki lub kefiru dla uzyskania właściwej konsystencji.  Mikser do wykonania pasty powinien być z naczyniem i nożami tnącymi w środku, a nie ubijak do piany czy mieszacz do ciasta. Pasta powinna mieć jednolitą, zbliżoną do rzadkiego majonezu konsystencję. Po przyrządzeniu należy przechowywać ją w lodówce (do 48 godzin). Tak przygotowaną pastę możemy teraz przyrządzać wg upodobania, dodając przyprawy i różnego rodzaju dodatki.

- Na słodko - łyżka miodu, szczypta kardamonu, cynamonu, pieprzu cayenne.

- Na słono - sól ziołowa, dodatki w postaci świeżego ogórka, szczypioru, cebuli.

- Na ostro - do smaku imbiru, pieprzu cayenne, dodatki takie jak czosnek lub cebula.

W zależności od smaku i konsystencji przygotowanej pasty, możemy ją wykorzystać jako dodatek do porannego musli albo jako bazę sosu do warzyw, ryżu, kasz itp. Pasta przyrządzona na słodko, zmiksowana z dodatkiem banana, brzoskwini czy innego owocu jest pysznym i pożywnym deserem dla najmłodszych i nie tylko.  Po 3 miesiącach kuracji można stopniowo zmniejszać dzienną dawkę oleju lnianego.